Ilerleme... Kulaga pek hos gelen bir kavram. Hep ileri, daima ileri Insanligin gelismesi, sinirlarini zorlamasi, asmasi... Peki, bedeli Ücüncü Dünya Savasi sonrasi Asiri mekaniklesmis bir toplum. Fabrikalar, tüm üretim, her seyin calismasi icin bir avuc insan, bir avuc becerikli mühendis yeterli. Geri kalanlarsa... Bu toplumun süper-mühendislerinden Paul Proteus, yasadigi Mekanize Amerikan Rüyasindan uyanarak varligini, hayatin anlamini, toplumdaki muazzam ayrismayi, ilerlemenin nelere mal oldugunu sorguluyor. Insan dünyayi yeniden kazanmak icin isyan hareketine mi katilmali yoksa görece muazzam refahin bedelini ödemeye razi mi olmali Otomatik Piyano, atalari Biz, Cesur Yeni Dünya ve dört yil büyügü 1984 gibi akil ilerleme-mekaniklesme temali bir distopya. Ama farkli. Cünkü Vonnegutin distopyasindaki makineler,