bir temelde, fazlasiyla akilci bir bicimde yükseltirken ve eserlerinde dinbilime cok da deger vermezken, belki de okuyucularini sasirtacak fikirlerini sunar din ve Tanri üzerine; Bu evrensel cercevenin basibos oldugunu düsünmektense, kutsal efsanelere inanirim, daha iyi. Az felsefe, insan zihnini Tanritanimazliga götürür; ama felsefede derinlik, insanlarin zihinlerini dine döndürür. Insanlarin ölümden korkmasi, cocuklarin karanlik bir yere girmekten korkmalarina benzer, cocuklarin dogal korkusunu masallar nasil arttirirsa, insanin ölüm korkusu da öyle artar. Ölümün, günahlarin bir karsiligi, baska bir dünyaya gecis olarak görülmesi, hic kuskusuz kutsal, tanrisal bir düsüncedir ama nasil olsa ödenmesi gereken dogal bir borc oldugundan, ondan korku duymak budalaliktir. Bununla birlikte, dinsel düsüncelere arasira gurur ile kör inancin karistigi da olur.