Terry Eagleton, sömürgecilikten ve onun neredeyse ideolojik kilifi olarak ortaya cikan antropolojiden sanayi Avrupasina, Alman Romantiklerinden Britanya isci sinifina, Irlandali devrimcilerden kültür endüstrisine, Jakobenlerden 11 Eylüle ve neoliberal üniversitenin postmodern kültür kuramcilarina uzanan genis bir yelpazede, modernligin baslangicindan günümüze uzanan dönemde, kültürün serüvenini kapsamli bir yaklasimla ele aliyor. Eagletona göre postmodern kültürel farklilik, cesitlilik ve kapsayicilik fetisizmi gec kapitalizmin piyasa ve tüketim mantigiyla uyum icindedir. Her türlü dislamaya ve hiyerarsiye karsi durdugunu öne süren bu mutlak kültürelci tutum, tüm radikalligine ragmen siyasi olarak güclendirici ve devrimci olmaktan uzaktir. Eagleton, kültüre iliskin bütünlüklü bir tanim yapmanin imkansizligini teslim etse de, kültürün insanligin küresel ölcekte karsi karsiya bulundugu