Bir yolunu bulup ikiligi dile getirmek isterdim; öyle bölümler ve cümleler kaleme almak isterdim ki, melodi ve karsi melodi ayni zamanda kendisini aciga vursun iclerinde, her cesitliligin yanibasinda birlik, her sakanin yanibasinda bir ciddilik sürekli yer alsin. Cünkü beni yasatacak budur yalnizca, iki kutup arasinda dalgalanmadir, dünyanin her iki temel diregi arasinda gidip gelmelerdir. Dünyanin o mutlu renkliligine durmadan hayranlikla isaret etmek, yine durmadan bu renkliligin temelinde bir birlik ve bütünlügün yattigini animsatmak istiyorum. Sürekli olarak sunu göstermek istiyorum ki, güzel ile cirkin, aydinlik ile karanlik, günah ile kutsallik yalnizca bir an icin birbirinin karsiti kimligiyle aciga vurur kendini, bunun disinda her zaman ic icedirler. Hermann