Yüce Akhilleus, zeki Akhilleus, isil isil Akhilleus, tanriya benzeyen Akhilleus... Hayatlarimizi o muazzam gölgenin altinda yasiyorduk. Hakikat ne mi Akhilleusun hikayesi asla bitmiyor. Erkekler nerede savasiyor ve ölüyorsa Akhilleusu orada bulabilirsiniz. Sehirlerin Muhafizi, bilge tanrica Athena bu sehri pek umursamiyordu anlasilan. Surlar asildi, sehir düstü, savasin onca zulmüne yenileri eklendi, ölenlerin yerini yenileri aldi ve savas sona erdi. Ancak galipler tikilip kaldiklari sahilde mutsuzlardi. Tanrilar bu galibiyetten razi degildi belli ki. Yunan ordusu zafer sarhoslugu icinde bu defa ganimeti paylasma derdine düsmüstü san, altin, silahlar ve zirhlar, bir de biz, köleler. Akhilleusun ardindan evlendirilip es statüsüne yükselse de özgürlügüne kavusamayan Briseis gecmisi animsamaya ve anlatmaya devam