Torun Witzlebenin akici bir bicimde konusmayi ögrenmesiyle hayatindaki tek yakin akrabasi olan büyükannesinin gerceklerle mutsuz, yalanlarla mutlu oldugunu ögrenmesi ayni zamana rastlar. Ihtisama, asiriliga, büyük zaferlere tutkun, heybetli evinden kentin geri kalanina tepeden bakan büyükanne, torunundan da asil soyadlarina layik olmasini istemektedir. Torun, cok gecmeden bu beklentilere cevap veremeyecegini anlasa da umutsuzca cabalar. Kücük yasta okuma yazma ögrendigini iddia eder, okuma yazma bilmedigi ortaya ciktiginda ise kör oldugunu savunur; egitim hayati artik basarisizliklarinin basari gibi sunulmasindan ibarettir. Büyükanne bu sikici hayattan umudunu kesmek üzeredir ki torun bir cözüm bulur Evin bodrumuna kurdugu stüdyoda kasetlere, büyükannesinin radyodan dinledigini zannedecegi haberler, hava durumu raporlari, spor karsilasmalari kaydedecektir. Cagdas