Baslangicta koku biraz zorluyordu. Kaniksadim ama. Hatta seviyorum artik bu kokuyu. Yanik gibi. Hayatin gercek kokusu. Sehir cöplügü gibi kokuyor diyesim var fakat burasi zaten sehir cöplügü. Bes aydir burada yasiyorum. Tami tamina dört ay on sekiz gün. Duvara astigim kocaman bir kartonum var, her gün icin bir centik atiyorum üzerine, mahpuslar gibi. Cok rüzgar oldugunda duvardan düsüyor. Evim günün birinde tümden ucup giderse sasirmam. Selahattin Demirtas, bu yeni öykülerinde okurlarini benzersiz bir seyrana cikariyor Istanbul cöplügünden adliye koridorlarina, lüks villalardan vergi dairelerine, issiz adalardan timarhanelere uzanan; yer yer bilimkurgu ya da absürt komediye bürünen; yanlis anlamalarla, gilligisli ihanetlerle, harika fantezilerle örülü; insan ruhunun gizemli dehlizlerinde