Kuran-i Kerim her seyden önce ilme ve düsünceye önem verir. Getirdigi esaslari ilme ve akli ilkelere dayandirir. Bunun anlami sudur Kurani ilmin ve aklin ilkelerine göre anlamak gerekir. Akla, ilme ve mantiga aykiri gelen Kurana da aykiri düser. Bunun icin Kuran, kendi ilke ve hükümlerinde celiski olmadigini acikca ortaya koyarak, herkesi aklini calistirmaya, mantikli ve tutarli olmaya, sözünde, isinde celiskiye ve tutarsizliga düsmemeye cagirir. Ilim objektiftir. Herkes tarafindan kontrol edilebilir. Yanlisligi ve dogrulugu ortaya konabilir. Ilimde herhangi bir kimseye yanildigi gösterilebilir, yanlisligi kabul ettirilebilir. Ama, iman subjektiftir. Insanin vicdaninin verdigi bir hükümdür. Eger insanin imani ilme dayanmazsa, onun dogrulugu veya yanlisligi ortaya konamaz. Bunun icin de