Bir kelebegin kanatlari kadar narin ve hüzünlü. Karanliktaki bir bicak kadar tehditkar ve korku verici. Neil Gaiman, sarsici eseri Yolun Sonundaki Okyanusta, insani insan yapan tüm duygulari ortaya cikarmakla kalmayip, okurlarini onlari cevreleyen karanliklardan korunmalari icin gecmisin siginagina davet ediyor. Hikaye, kahramanimizin cocukluguna dönmesi ve evinin yanindaki gölün aslinda bir okyanus oldugunu iddia eden Lettie Hempstocka dair anilarinin canlanmasiyla basliyor. Bu andan sonra; kücük bir cocugun fazlasiyla ürkütücü, garip ve tehlikelerle dolu gecmisine dogru bir kapi aciliyor. Artik, yolun sonunda neyle karsilasacagini kahramanimiz da bilmiyor