Gemideki yolculugumuz tehlikelerle doluydu. Her gecen gün tehlikeler daha da artiyordu. Yeterince beslenemiyorduk; üstelik cok da yorgunduk. Önce on kisi acliga yenik düserek öldü. Onlari zorunlu olarak denizin dibine ugurladik. Gemiyi ayakta tutabilmek icin her ne kadar canimizi disimize taktiysak da bu, bir ise yaramiyordu. Bu bölgede kasim ayi, yaz mevsiminin baslangici olarak kabul ediliyordu; cok sicakti. Firtinali günlerde batma, diger günlerde ise sicaktan nefes alamamakla karsi karsiya kaliyorduk. Bir gün, cok büyük bir firtinaya yakalandik. O zaman, hayatlarimizin sonuna geldigimiz duygusuna kapildim. Gemi, dalgalar arasinda bir findik kabugu gibi saga sola ya l p a liyor, her an batacak gibi oluyordu.